ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย uemsook, UnderTable, del2ica www.thaisubs.com 17 มกราคม, 2014 23.45 น
นักจิตวิทยาอเมริกันผู้มีชื่อเสียง แฮรี่ ฮาร์โลว์ ได้ทำการทดลอง
เขาแยกลูกลิงขนสีแดงที่มี DNA ตรงกับ มนุษย์ถึง 95% ออกจากแม่ของมัน
จากนั้นเขาก็ขังขังลูกลิง ไว้ในห้องที่มีตุ๊กตาลิง 2 ตัว
ตุ๊กตาตัวหนึ่ง
ทำจากตาข่ายลวดและมีขวดนมอยู่ในมือ
และอีกตัวถูกหุ้มด้วยขนที่อ่อนนุ่ม
ซึ่งตุ๊กตาตัวที่สองนั้น ไม่ได้มีขวดนมอยู่ในมือ
ตุ๊กตาสองตัวนี้ พวกคุณคิดว่าลูกลิง จะสนใจตุ๊กตาตัวไหนมากกว่ากัน
ตัวที่มีขวดนมค่ะ
นักวิจัยได้ตั้งสมติฐานไว้เช่นเดียวกันว่า
ลูกลิงน่าจะสนใจตุ๊กตาที่มีขวดนมมากกว่า
อย่างไรก็ตาม ผมการทดลองกลับให้ ผลตรงกันนข้ามกับสมมติฐานที่ตั้งไว้
ลูกลิงกลับพุ่งเข้าไปหา ตุ๊กตาที่หุ้มด้วยขนแทน
ซึ่งผลการทดลองครั้งนี้ เป็นข้อพิสูจน์ ถึงความสำคัญของการสัมผัส (อารมณ์ ความรัก และสายสัมพันธ์)
ขอเวลาฉัน 15 วินาที
อะไร 15 วินาที
ถ้าครบ 15 วินาทีแล้ว ฉันยังเป็นแค่ แจกัน ลูกหมา หรือต้นไม้สำหรับคุณแล้วล่ะก็
ฉันจะยอมรับว่า
ฉันมันไม่มีเสน่ห์
เอาล่ะ...เริ่มได้
การสบตานั้นก็อาจนับว่า เป็นเหมือนกับการสัมผัสอย่างหนึ่ง
เมื่อมนุษย์เราได้สบตากับคนที่เรารัก
สมองจะหลั่งฮอร์โมนโดพามีนออกมา และทำให้เรารู้สึกมีความสุข
เมื่อคุณจูบ อัตราการเต้นของหัวใจ จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากสภาวะปกติ
และระดับอ๊อกซีเจนในร่างกายจากการสูดหายใจ ก็จะเพิ่มขึ้น 20 เท่า
รวมถึงความดันโลหิต ก็จะเพิ่มสูงขึ้นด้วยเช่นกัน
ผลที่ตามมาก็คือคุณจะรู้สึกได้ถึงการเต้นรัว ของหัวใจและรู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ
ทำให้คุณอาจจะรู้สึกมึน
และทำให้คิดไปว่าคุณกำลัง ตกหลุมรักเขาหรือเธออยู่
อย่างไรก็ตาม ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ก็เป็นแค่การสัมผัส
และการเล่นตลกของฮอร์โมนในร่างกายเท่านั้น
ซึ่งคุณ ไม่ควรหลงกลมัน
หนึ่งชั่วโมงหลังจากการจูบ
♫ เธอเข้ามาอยู่ใกล้ๆฉันโดยบังเอิญ ♫
♫ คอยโอบกอดฉันไว้ตลอดเวลา ♫ สองชั่วโมงหลังการจูบ
♫ เราต่างจ้องมองกันและกันอย่างเนิ่นนาน ♫
ฉันไม่ได้เป็นคนเริ่ม
ใช่แล้วล่ะ...เรื่องที่เกิดขึ้น
เป็นเรื่องปกติ...ก็เราเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่นะ
♫ ผ่านเข้ามาเพียงแค่ในความฝัน ♫
♫ ว่าเธอนั้นอยู่ตรงหน้าฉัน ♫ 3 ชั่วโมงหลังจากจูบ
♫ พอความรักเดินเข้ามา เธอก็เดินจากไป ♫ 5 ชั่วโมงหลังการจูบ
♫ ได้แต่เฝ้ารอ ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีก ♫
อ่า เกิดอะไรขึ้นกับฉันนะ
♫ เหมือนเป็นคนโง่มาตลอด ♫
♫ น้ำตาที่ร่วงหล่นลงมา ♫
♫ ฉันไม่เป็นไร ลาก่อน ♫
♫ Hello Hello ♫
ผู้จัดการโด
คุณโดมินจุน
ไม่สบายเหรอเนี่ย
อย่า อย่ามาแตะตัวผม
คุณว่าไงนะ
ผมบอกว่าอย่าเข้ามาใกล้
ออกไป ไปสิ
อย่าโดนหลอกเป็นอันขาด
คุณต้องแยกให้ออก ระหว่าง...
การที่หัวใจเต้นแรง กับการตกหลุมรัก
กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
My Love From The Star ตอนที่ 9
ผมแน่ใจว่าหน้าของผู้ชายที่กล้องจับได้
เป็นคนเดียวกัน...
กับผู้ชายที่ผมเห็น ที่ขอบหน้าผาในวันนั้นครับ
เขาชื่อโดมินจุนใช่ไหม
ครับ
คุณโดมินจุนครับ
ผมมาจากสถานีตำรวจยองดึงโพ
คุณคงทราบข่าวการตาย ของคุณฮันยูราใช่ไหมครับ
ผมมีอะไรจะถามคุณ เล็กน้อยเกี่ยวกับคดีนั้น
ถ้าชอนซองอีไม่มี USB
ก็เป็นไปได้สูงครับที่ USB จะอยู่กับโดมินจุน
คนบ้า ไม่สบายหลังจากที่จูบกับฉัน
หยาบคายที่สุด
เห็นฉันเป็นตัวเชื้อโรคหรือยังไง
นี่
คุณโดมินจุน
เขาตายหรือเปล่าเนี่ย
เต้นเร็วมาก
คนธรรมดาที่ไหน หัวใจจะเต้นเร็วขนาดนั้น
ตายแล้ว
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันคิดว่าคุณเป็นอะไรไปแล้วเสียอีก
หลีกไป
ไม่ไหวมั้ง ไปโรงพยาบาลเถอะ
ฉันทอดไข่บนหน้าผากคุณได้เลยนะ
ตัวร้อนเกินไปแล้ว รีบไปโรงพยาบาลเถอะนะ
ผมไม่ไป
ทำไมล่ะ
ทำไมคุณถึงไม่ไปล่ะ
ใช่ เขาไข้สูงมากเลย
สูงแค่ไหนเหรอ
ประมาณ 50 องศาล่ะมั้ง
50 องศาเนี่ยนะ คนที่ไหนจะทนอยู่ได้ คงม่องไปแล้วล่ะ
นี่ๆ ช่วยอธิบายให้ฟังให้ละเอียดได้ไหม
คือว่า เขาตัวร้อนมาก ร้อนจริงๆ ฉันจะทำยังไงดี เขาไม่ยอมไปโรงพยาบาลด้วย
เขาเป็นใครเนี่ย
สำคัญด้วยเหรอ
ฉันต้องทำยังไงบ้าง เธอเคยบอกว่า เธอเลี้ยงหลานๆถึงสามคนเลยนี่
แน่สิ ฉันรู เวลาที่มีไข้สูง เธอต้อง...
หืม
ถอดเสื้อผ้าออก
ต้องทำอย่างนั้นด้วยเหรอ
เธอทำหรือยัง
ยังเลย...
แก้ผ้าเขาให้หมดแล้วก็นวดไป ทั่วตัวด้วยผ้าที่ชุบน้ำอุ่น
นวด
ทั่วทั้งตัวเลยเหรอ
ฉันต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ
นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุด
ตอนฉันทำให้หลาน ฉันถึงกับถอดผ้าอ้อมออกเลยด้วยซ้ำ
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ
อ่อ เหรอ
เด็กโตแล้วเหรอ
อายุเท่าไหร่ล่ะ
เดี๋ยวนะ...
เมื่อกี๊นี้นี่..
อะไรน่ะ
- นั่นมันเสียงผู้ชายนี่ - แค่นี้ก่อนนะ
ใช่แล้ว ฉันต้องช่วยเขาก่อน
คุณทำอะไรน่ะ
นี่เป็นวิธีที่จะช่วยลดไข้ได้เร็วที่สุด
ถอดเสื้อออกก่อนเถอะ
ไม่ต้อง
ออกไป
คุณน่ะโชคดีมากนะ ฉันเคยใฝ่ฝัน อยากจะเป็น เฮเลน เคลเลอร์เลยนะ
คุณรู้จักเธอใช่ไหม นางฟ้าชุดขาวน่ะ
คุณหมายถึงฟลอเรนซ์ ไนติงเกลหรือเปล่า
อย่าเพิ่งนอกเรื่องสิ
ที่สำคัญก็คือฉันที่เคยฝันอยากเป็นพยาบาล กำลังพยาบาลคุณอยู่ตอนนี้ต่างหากล่ะ
ฉันรู้มาว่าต้องนวดคุณให้ทั่วร่างกาย ด้วยผ้าชุบน้ำอุ่นนี่
ถ้าคุณรู้สึกไม่สบายใจที่จะให้ฉันทำให้
คุณจะทำเองก็ได้นะ
ผมบอกให้ออกไปไงล่ะ...
เอ่ หรือจะเป็นเพราะเรื่อง ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้
ไม่ใช่ความผิดคุณหรอกนะ ฉันเตือนคุณแล้วนี่
ฉันน่ะ...เสน่ห์แรงเกินห้ามใจ
ฉันเข้าใจ
ยังไงคุณก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง มันช่วยไม่ได้หรอก
เอ่...แต่คุณคงไม่ได้
จ..จู
ถ้าคุณมาไม่สบายแบบนี้ หลังจากที่ทำเรื่องนั้น
ฉันรู้สึกผิดนะ
หรือว่า...
นี่เป็นครั้งแรกของคุณเหรอ
ครั้งแรกเหรอ
ไม่มีทาง
ตายแล้ว อายุจนป่านนี้แล้ว คุณมัวทำอะไรอยู่
อะไรกันเนี่ย ฉันสิที่ต้องเป็นคนที่สับสน พอคุณเป็นแบบนี้แล้ว ฉันเลยรู้สึกผิดเลย
ยังไงซะ ถึงจะหนาว ก็ทนเอาหน่อยนะ เราต้องให้ไข้คุณลดก่อน
เป็นอย่างนี้ไปได้ยังไง ก่อนหน้านี้ ก็ไม่เห็นคุณเป็นอะไรสักหน่อย
อ่า หนาวจัง
นี่ ยัยบ้า เธอโทรหาฉันทำไม ฉันบอกให้โทรหาคนที่เธอชอบไง
ฉันบอกให้โทรหาไอ้หมอนั่นที่เธอชอบไง
หลับหรือยัง
ถ้ายังไม่หลับ ช่วยโทรหาฉันหน่อยสิ
มีอะไรเหรอ
พี่คะ ฉันมีเรื่องอยากจะถาม
เรื่องอะไรล่ะ
ครั้งก่อน...ผู้ชายที่อยู่ใน รูปกล้องวงจรปิด
ที่ชื่อโดมินจุน...
เขาอายุเท่าไหร่คะ
ได้ยินว่าเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แล้วก่อนหน้านี้เขาทำอาชีพอะไรคะ
พี่พอทราบไหมคะว่าเขามีพี่น้องหรือเปล่า
แบบว่ามีฝาแฝดหรือพี่ชายหรือเปล่าน่ะค่ะ
เธออยากรู้ไปทำไมเหรอ
เขามีความสัมพันธ์ยังไงกับชอนซองอีคะ
พี่พบอะไรบ้างหรือเปล่า
เธอเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของซองอีนี่
เธอไม่ควรมาถามฉันเรื่องพวกนั้น เธอน่าไปถามเพื่อนเธอโดยตรงดีกว่านะ
ฉันไม่ใช่เพื่อนเขาสักหน่อย
งั้นก็ยิ่งแปลก ถ้าเธอไม่ใช่เพื่อนเขา
แล้วจะอยากรู้ความสัมพันธ์ ระหว่างผู้ชายคนนั้นซองอีทำไมกันล่ะ
บอกหน่อยไม่ได้หรือไง
ผู้ชายคนนั้น...ดูแปลกๆ อยู่นะ
แปลกยังไง
- คุณเข้าไปทำอะไรในนั้นน่ะ -- อ่า...
อ่า คุณตื่นแล้วเหรอ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม
ฉันรู้สึกว่าควรจะอยู่ข้างๆ คุณน่ะ ฉันเป็นห่วง
แต่พอเปิดหน้าต่างแล้วมันก็หนาวมาก โอย โอย...นี่มัน
รูปซิปไม่ได้ ทำไมเปิดไม่ออกล่ะ
ผมไม่เป็นไรแล้ว คุณออกไปได้แล้ว
ด..เดี๋ยวนะ คุณพูดอะไรนะ
"ผมไม่เป็นไรแล้ว...คุณออกไปได้แล้ว" นี่ฉันได้ยินผิดไปหรือเปล่า
หรือว่า คุณโดมินจุนเสียจริตไปแล้วเพราะว่าไม่สบาย คุณพูดออกมาได้ยังไง
ฉันเฝ้าดูแลคุณมาทั้งคืน คุณหยาบคายแบบนี้กับฉันได้ยังไง
ความหยาบคายคุณกลับมาแล้ว แสดงว่าคงดีขึ้นแล้วสินะ ใช่ไหม
อ๊ายย ทำไมถึงไม่ออกนะ
เงียบได้หรือยัง
ฉันว่าซิปถุงนอนคงเสียแล้ว ฉันเปิดไม่ได้ ช่วยรูดซิปจากข้างนอกให้หน่อยสิ
งั้นก็อยู่ในนั้นแหละ แล้วก็หยุดรบกวนผมได้แล้ว
อะไรนะ บ้าหรือเปล่า
เปิดไวๆเลย เดี๋ยวนี้ คุณโดมินจุน
โดมินจุน เฮ่ย
ฉันช่วยคุณขนาดนี้ คุณตอบแทนฉันอย่างนี้น่ะเหรอ
ฉันว่ามันไม่ถูกต้องนะ
มนุษย์เราไม่ควรเป็นแบบนี้
ถ้าฉันช่วยคุณตอนที่คุณไม่สบาย คุณก็ควรจะขอบคุณฉันสิ ไม่ใช่ทำแบบนี้
สนใจที่ฉันพูดบ้างไหมเนี่ย
รีบเปิดเดี๋ยวนะ ฉันจะนับ 1 ถึง 3 ฉันจะไม่ทนอีกแล้วนะ เดี๋ยวเจอดีแน่
หนึ่ง สอง สองครึ่ง
สองนิด! สองหน่อย! นิดนึง นิ๊ดดดดดดด
นิ๊ดดดดดดดดดดดดดด โอ๊ยย
เงียบหน่อยได้ไหม ผมปวดหัว
ก็ช่วยฉันออกไปหน่อยสิ
เฮ่ย คุณทำอะไรเนี่ย ฉันบอกให้ช่วยฉันออกไปไง
นี่ ปล่อยฉันไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าฉันออกไปได้ คุณได้ตายแน่
นี่ ถ้าฉันออกไปได้นะ คุณไม่เหลือซากแน่ อย่าให้ฉันบ้าเลือดขึ้นหน้านะ แม่จะอาละวาดให้บ้านพังเลย
นี่ เฮ่ย
นี่ โอ๊ยยยย อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
จู่ๆก็มาจูบฉัน ทำฉันแปลกใจ
แล้วตอนนี้มาทำแบบนี้กับฉันเหรอ ไอ้บ้ารองเท้าแตะกอบลินนั่น
- โอ๊ยย หนาวๆ -- อากาศหนาวแบบนี้เลยทำให้ หิวมากขึ้นเปล่าเนี่ย
หืม อาจารย์โดยังไม่มาอีกเหรอ
เขามีสอนนี่นา
อะไรกัน เขาไม่เคยมาสายเลยนี่
ฉันพบกับผู้ช่วยของเขาระหว่างทาง เขาบอกว่าวันนี้เขาขอยกเลิกคลาส
เขาไม่สบายหรือเปล่านะ...
สงสัยจะป่วยจริงล่ะมั้ง แปลกแฮะ
ใครน่ะครับ
คุณพ่อเหรอคะ
คุณชอนซองอี
พบกันอีกแล้วนะคะ คุณพ่อ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
อ่า จริงสิ คุณก็ด้วยนะ คุณชอนซองอี
คุณพ่อ คุณพ่อช่วยอะไรหนูหน่อยได้ไหมคะ
งั้น โดมินจุนโทรตามคุณพ่อ ตั้งแต่เช้าเลยเหรอคะ
ครับ
แต่ทำไมอยู่ดีๆ เขาถึงเป็นแบบนั้นล่ะ เขาป่วยแทบตายแต่ไม่ยอมไปโรงพยาบาล
เขาไม่ต้องไปโรงพยาบาลหรอก
ทำไมล่ะคะ
ถึงจะลำบาก แต่ก็กินหน่อยนะ
ฉันเจ็บคออกลืนอะไรไม่ลงเลย
เกิดอะไรกันแน่เนี่ย
ก็เหมือนตอนที่นายทำงาน ที่ธนาคารเมื่อ 30 ปีก่อนไง
ตอนที่เราพบกันครั้งแรกน่ะ
มีพนักงานคนหนึ่งที่เกลียดหน้านายมากๆ ถ่มน้ำลายลงกาแฟแล้วเอาให้นายดื่ม
หลังจากดื่มเข้าไป นายก็เป็นลม นายไม่สบายเป็นอาทิตย์เลยนะ
มินคยองวุค
ฉันยังจำหน้ามันได้ดี
นายกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก นายเลยเลิกกินข้าวกับคนอื่นไปเลย
นายกินข้าวกับคุณชอนซองอีเหรอ
ก็...
เป็นไปไม่ได้หรอก
ครั้งที่แล้วนายก็ยังกินกับฉัน
ก็ไม่เห็นนายจะเป็นไรเลยนี่นา
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หรือว่า...จะเป็น
หืม
นายพูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ
ฉันขอพักหน่อย
นายน่าจะอดทนสักหน่อยสิ ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตตัวเองด้วย
พักเถอะนะ
ทำไม...ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ ตอนนายจะไปด้วยนะ
น่าหงุดหงิดจริงๆ
นาย...ไม่ไปไม่ได้เหรอ
ถ้านายจากไป หลังจากที่มีความรู้สึก ลึกซึ้งกับใครสักคน ไม่เพียงแค่นายนะ
แต่คนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ก็จะเจ็บปวดไม่ต่างกัน
เป็นบ้าอะไรกันเนี่ย
การที่คนที่เคยพักอยู่ที่นี่ ตายไปก็น่าขนลุกพออยู่แล้ว
ใช่ไหมล่ะ คุณคงต้องทำกำแพงใหม่แล้วล่ะ
คุณเคยได้พูดคุยกับผู้ชาย ที่เคยพักอยู่ที่นี่บ้างหรือเปล่าครับ
ฉันไม่ค่อยได้พบเขาบ่อยนักหรอกค่ะ...
เพราะเขาออกไปข้างนอกตอนดึกๆเท่านั้น
ช่วยปิดเงียบเรื่องนี้ทีนะคะ เดี๋ยวราคาบ้านจะตก
ก็ได้ครับ
ไอ้เห็บหมานี่...สงสัยจะหลงรักฮันยูรานะ
นักสืบปาร์ค
ครับ
นี่มันอะไร
สูตินรีเวชเหรอ
เมื่อเดือนก่อนนี่เอง
หรือว่าเธอจะท้อง
ตอนชันสูตรศพเราก็ไม่พบอะไรนี่
การชันสูตรที่ทำโดยสถาบันนิติเวช ที่สนใจเฉพาะข้อมูลด้านยาเสพติด
เว้นเสียแต่ว่าท้องจะใหญ่เหมือนภูเขา ไม่อย่างนั้นการชันสูตรก็ตรวจไม่พบหรอกครับ
แล้วตอนที่เขาชันสูตรศพ เราก็สนใจแค่ว่า เป็นการฆาตกรรมหรือการฆ่าตัวตาย
เราเลยไม่ได้ร้องขอการตรวจสอบเพิ่มเติม เกี่ยวกับโอกาสในการตั้งครรภ์
เราควรจะไปสืบจากที่โรงพยาบาล
คดีนี้มันชักจะยังไงๆ ซะแล้ว
งั้นฮันยูราคงกำลังคงกับใครบางคนอยู่
คนๆ นั้นต้องเป็นคนที่ไปศูนย์ศึกษาช่วยเหลือ แบ่งปันประสบการณ์ใกล้ตายกับเธอแน่
หรือว่า...
จะเป็นเขา
โดมินจุน
- ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นล่ะ -- คุณก็รู้เรื่องข่าวลือนี่
ฮันยูรากับชอนซองอีมีเรื่องตบตีกัน ที่ซาลอนด้วยเรื่องผู้ชาย
แต่เราตรวจสอบกล้องวงจรปิด ที่ซาลอนแล้วนี่ครับ
- ไม่น่าจะใช่เรื่องแบบนั้น -- ไม่น่าใช่
แต่ผู้หญิงสองคนทะเลาะกันจริง แล้วก็
มีผู้ชายปรากฏตัวขึ้น
โดมินจุน
งั้นถ้าคุณจะเขียนเรื่องนี้เป็นบทหนัง
โดมินจุนกับชอนซองอีเริ่มชอบกันและกัน เพราะอาศัยอยู่บ้านติดกัน
แต่แล้วโดมินจุนกลับแอบนอกใจ ไปมีอะไรกับฮันยูรา
ผู้ชายก็ทั้งดูดีและล่ำซำซะขนาดนี้
แต่ชอนซองอีเกิดจับได้ขึ้นมา
แล้วท่าทางชอนซองอีธรรมดาซะที่ไหน แม่เอาถึงตายเลยนะ
ดังนั้นเขาเลยต้องเลือกชอนซองอี แต่ว่า...
โอ ฮันยูราเกิดท้องขึ้นมา
โดมินจุน คนหน้าเนื้อใจเสือ
เลยตัดสินใจจะกำจัดฮันยูราทิ้ง
ก็เลยลงเรือไป
แต่โดมินจุนมีข้อแก้ตัวสำหรับวันนั้นนะ
มันก็แปลกจริงอยู่นะ แต่ว่า...
ถ้าเราไม่มีหลักฐานอะไร
ก็อย่าคิดไปเองจะดีกว่านะครับ
มันไม่มีหลักฐานที่จับต้องได้ มีแต่ความปักใจเชื่อ
เด็กใหม่ก็งี้แหละ พูดอะไรไปก็ ไม่ค่อยเข้าใจอะไรนักหรอก...
ช่วยดูแลเขาให้หน่อยนะครับ
เตือนให้เขาอุ่นโจ๊กที่เหลือด้วย
ได้ค่ะคุณพ่อ ไม่ต้องห่วงนะคะ
ถึงเขาจะทำตัวโหดร้ายกับคุณ แต่ว่า
คุณคงไม่คิดจะถ่มน้ำลาย ลงในโจ๊กของเขาหรอกใช่ไหม
ฉันกำลังคิดจะทำอย่างนั้นอยู่เลยเชียว...
ล้อเล่นน่ะค่ะ คุณพ่อ
คุณจะทำอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาดนะ
ไม่อย่างนั้นล่ะเรื่องใหญ่แน่
บันทึก 3 เดือนสุดท้ายบนโลกหรือ...
นั่นอะไร
3 เดือนสุดท้ายหรืออะไรสักอย่างน่ะ
คุณจะไปที่ไหนเหรอ หรือว่าคุณป่วยเป็นอะไร
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าไม่ให้ถามอะไรผมทั้งนั้น
ไม่หรอกมั้ง...
ยูราตั้งท้องอ่อนๆหรือ
ครับ
แล้วทำไมตอนผ่าศพพิสูจน์ถึงไม่พบ
คงเพราะเพิ่งเริ่มท้องจนนิติเวชไม่ทันได้สังเกต คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้นนะครับ
ที่มีข่าวออกมาได้เพราะว่าพวกเขาพบบันทึก การรักษาของคนไข้จากที่โรงพยาบาลครับ
ทุกๆคนที่พี่และฉันรู้จัก ต่างก็มาอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว
พี่คอยดูนะคะ
ว่าฉันจะพูดอะไรกับคนพวกนั้น
ถ้าพี่ได้ยินเอง
พี่เองก็คงจะแปลกใจเหมือนกัน
อาการโรคเครียดของฉันขึ้นอยู่กับพี่
ฉันหยุดใช้ยามาสักพักแล้ว
ผมเชื่อว่าการสืบคดีนี้ จะยังตั้งข้อสงสัย เรื่องการฆาตกรรมไว้เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง
และจะมุ่งมาสืบหาคนรักของฮันยูรา
และ...มีความเป็นไปได้ที่จะเชิญ ชอนซองอีมาร่วมเป็นพยาน
ถ้าชอนซองอีให้การกับอัยการ เรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับฮันยูรา...
ฉันต้องแวะไปที่แห่งหนึ่ง
ฉันบอกแล้วไงว่าจะจ่ายคืนให้ ฉันไม่เชิดหนีหรอกน่า
ฉันน่ะแม่ของชอนซองอีนะ จะกังวลไปทำไม
อย่างนั้นหรือ งั้นไว้คุยกันวันหลังนะ
ไม่ได้พบกันนานนะครับคุณแม่
ใช่ค่ะ ตัวแทนคัง
คุณโทรหาฉันบ่อยๆบอกว่าอยากติดต่อกับ ซองอีของฉันจนกระทั่งสองสามเดือนที่ผ่านมา
ที่คุณหายไปจนทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
กาแฟไหมครับ
จริงหรือคะ
คุณจะให้เงินเขาขนาดนี้เลยหรือ ทำไมล่ะ
ก็แน่ละ ซองอีของฉันมีค่ามากพอจะ ประกันการจ่ายแบบนี้...
แต่ว่า
ผมมีเงื่อนไขนะครับ
อะไรคะ
แต่ก่อนชอนซองอีรับแต่บทซื่อบริสุทธิ์มาตลอด คุณคิดอย่างนั้นไหมครับ
ตอนนี้...เธอก็เป็นผู้ใหญ่มากพอแล้ว
คุณหมายความว่ายังไง
ผมว่าเราน่าจะขยายการรับงานของเธอ
และเปลี่ยนภาพลักษณ์เธอใหม่
ขั้นแรกเธออาจจะเข้าวงการ "mobile illustration" (เดินแบบชนิดวับๆแวมๆเพื่อขาย หรือเป็นตัวแทนผลิตภัณฑ์)
สำหรับหนัง นี่ก็น่าจะถึงเวลาที่ เธอควรรับเล่นหนังผู้ใหญ่ได้แล้ว
แต่ที่พูดอย่างนี้
ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะให้ เล่นหนังชนิด วาบหวิวแปลกๆพิเรนทร์หรอกนะครับ
คุณแม่
แม่อะไร ใครเป็นแม่แก
ฉันไม่เคยมีลูกหน้าตา เหมือนวีเซิลแก่อย่างแก
ถ้าอยากหาแม่ โน่น กลับบ้านไปหาแม่แก และไปถามดู
"ทำไมให้ผมเกิดมาเป็นอย่างนี้"
ฟังนะ ป้า...
ป้านั่นแหละที่เป็นคนปอกลอกลูกสาวตัวเอง แล้วยังกล้ายืดอกบอกใครๆว่าเป็นแม่อีกเหรอ
อะไร เงินไม่มากพอเหรอ
งั้นก็บอกกันมาตรงๆสิป้า
ป้าจะยอมใช่ไหมถ้าผมให้เงินป้าเพิ่มขึ้น ป้าจะยอมให้เขาทำไหมล่ะ
ก็ป้าเองนั่นแหละที่เป็นคนขายวิญญาณ ของลูกสาวเพื่อความอยู่รอด
อะไรนะ
แต่พนันได้เลยว่าคงไม่มีที่ไหน ที่จ่ายให้มากเท่านี้แล้ว
ผมเป็นเพียงคนเดียวที่ยังยินดีจะให้โอกาสเธอ ถ้าเธอจะยอมเปลืองเนื้อเปลืองตัวบ้าง
โอ๊ย จริงๆเลย...
ชีวิตในวงการของลูกสาวป้าน่ะ มันจบไปแล้ว
หรือจะให้พูดให้ถูก แหล่งเงินของป้าน่ะ มันหมดไปแล้ว
ตื่นได้แล้วป้า
อะไรกัน ทำไมฉันถึงมานอนอยู่ตรงนี้เนี่ย
รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง
มือคุณยังไม่หายอีกเหรอ มีบาดเจ็บหนักขนาดไหนเนี่ย...
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
คุณพ่อคุณมาอยู่ที่นี่สักพักหนึ่ง
ท่านเป็นห่วงคุณมาก
คุณคงสนิทกับคุณพ่อมากกว่าคุณแม่สินะ
ฉันก็เหมือนกัน
คุณพ่อของคุณอยู่ที่ไหน
ไม่รู้สิ
ไม่ได้พบมากว่า 12 ปีแล้ว
ฉันก็คิดถึงนะแต่ว่า
ไม่เคยได้พบกันสักครั้ง
ฉันคิดว่าเขาคงเกลียดฉันแล้ว
เพราะครั้งล่าสุดที่เจอกัน ฉันก็โหดร้ายกับเขามาก
พี่ ผมหิว
แล้วแม่กับพ่อไปไหน
คุณจะออกไปโดยไม่มีอะไรติดตัวก็ได้
ผมบอกแล้วว่าผมจะเลี้ยงดูเด็กๆเอง
ถ้าอย่างนั้นก็เอายุนแจไปสิ ฉันจะเลี้ยงซองอีเอง
ที่คุณจะเก็บซองอีไว้ก็เพราะเขาทำเงินคุณได้
แต่เอายุนแจให้ผมเลี้ยง เพราะว่าเขาไร้ประโยชน์ใช่ไหมล่ะ
ถูกต้อง ฉันจะเลี้ยงซองอี ที่ทำเงินให้ฉันได้เอง
ถ้าคุณเป็นคนเลี้ยง แล้วเขาจะไปถึงไหนได้
คนที่ผลักดันให้เขาได้เป็นนักแสดงก็คือฉัน คนที่ไปเป็นเพื่อนเขาไปถ่ายหนัง ทั้งวันทั้งคืนก็คือฉัน
จากนี้ไป ฉันจะเป็นคนเลี้ยงดูเขาเอง
เพราะฉันต้องทำให้เขา ประสบความสำเร็จให้ได้
ผมก็ทำได้เหมือนกันให้ผมไปกองถ่าย กับเขาอย่างที่คุณทำมาตลอดก็ได้เหมือนกัน
และผมก็จะทำให้เขาประสบความสำเร็จได้เหมือนกัน ในเมื่อคุณยังทำได้ ทำไมผมจะทำไม่ได้
คุณก็รู้ว่าเขาหาเงินได้มากแค่ไหน ทำไมผมต้องยอมให้คุณเอาตัวลูกไปด้วย
ซองอี
ไม่ใช่อย่างนั้นนะลูก
ไม่ใช่อย่างนั้น
อย่าแตะต้องตัวหนู
ซองอี อย่ามาเรียกชื่อหนู
พ่อไม่ใช่พ่อของหนูอีกต่อไปแล้ว
อย่ามาให้หนูเห็นหน้าอีก
ถ้าเรียกชื่อหนูอีกเพียงครั้งเดียว
หนูจะฆ่าตัวตายจริงๆด้วย
ฉันคิดว่าคงเพราะฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ฉันจึงเข้าใจแล้วว่าตอนนั้น พ่อพูดแบบนั้นทำไม
ฉันมั่นใจว่าเขาไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ตอนนี้ ที่ฉันโกรธก็คือ
เวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันนั้นมันสั้นนัก
ถ้าพ่อจะอยู่ไม่นาน พ่อก็ไม่น่าจะรักฉันมากขนาดนั้น
หลังจากที่ฉันวิ่งหนีออกมาคืนนั้น ฉันก็เกือบต้องตาย
ฉันเกือบถูกรถบรรทุกชน ตอนที่วิ่งข้ามถนนไป
แต่มีคนๆหนึ่งช่วยฉันไว้
ย้อนคิดถึงตอนนั้น มันก็แปลกจริงๆนะ
ฉันเกือบถูกรถบรรทุกชนตายแต่ว่า
แค่พริบตาเดียว ฉันก็อยู่ที่ ริมถนนอีกฝั่งในอ้อมแขนของเขา
ลุงคนนั้นเป็นใครนะ
เป็นคนหรือผี
เขาสวมชุดดำดูเหมือนยมทูต...
ถ้าคุณพูดอะไรยาวๆแบบนี้ แสดงว่าคุณเริ่มเพ้อเจ้อแล้วสินะ
นั่นสิ ฉันเข้าใจ
ถ้าฉันเป็นคุณ ก็คงว่าเพ้อเจ้อเหมือนกัน
แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ ไม่แค่ฉันนะที่เห็น ฮวีคยองก็เห็นเหมือนกัน
ไปนอนเถอะ
พี่แจคยองนี่
ทำไมหมู่นี้ถึงโทรมาบ่อยจัง
โอ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ซองอี
ชอนซองอี
อยู่บ้านหรือเปล่า
ไม่อยู่เหรอ
เธอนี่โชคดีจังนะ
หมู่นี้พี่แจคยองดูแปลกๆ
ยังไง
ฉันคิดว่าพี่เขาคงปิ๊งฉันล่ะ
ตอนมาที่บ้านฉันครั้งก่อน ก็ดูเป็นห่วงเป็นใยสุขภาพฉัน
แล้วยังโทรมาชวนออกไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ
ฉันจะทำอย่างไรดี ฉันไม่ชอบ อะไรแบบนี้เลยจริงๆ
คุณคิดว่าพี่น้องจะทะเลาะกัน เพื่อแย่งฉันหรือเปล่า
ถ้าฉันทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง ฮวีคยองกับพี่แจคยองต้องร้าวฉานล่ะ
คุณคิดว่าผู้ชายทั้งโลก เขาหลงรักคุณหมดทุกคนหรือไง
ก็ยกเว้นคุณนั่นแหละ
จริงๆแล้ว ฉันว่าก็รวมคุณด้วยนะ
เมื่อคืนนี้มันออกจะสับสนอยู่สักหน่อยนะ
ผู้หญิงในอุดมคติของคุณเป็นอย่างไร
ผมไม่มี
แต่ฉันมี
สำหรับฉัน ฉันต้องการใครสักคนที่จะ อยู่เคียงข้างฉันไปอีกนานแสนนาน
ไม่เหมือนพ่อของฉันที่อยู่ๆก็หายไปเลย
ใครสักคนที่จะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไปจริงๆ
ถ้าคิดแบบนั้นก็คงเป็นฮวีคยอง
อะไรล่ะ
ผมต้องเตรียมบรรยายพรุ่งนี้
- คุณเป็นใคร - ผมก็อยากจะถามคำถามคุณเหมือนกัน
คุณเป็นใครถึงได้ เดินออกมาจากบ้านของซองอี
เท่าที่ผมรู้คือ ตอนนี้ ไม่มีใครอยู่บ้านหลังนี้
ใช่ ไม่มี ผมคิดว่า อาจจะมีใครอยู่เสียอีก
ถ้าคุณพบชอนซองอี ช่วยบอกเธอด้วยว่า ผมเสียใจที่วันนี้ไม่ได้พบเธอ
รวมถึงช่วยบอกเธอด้วย
ว่าอีกไม่นานเราคงได้พบกัน
มีอะไรหรือ
หยุด
หยุดอะไร
USB
นายมีมันใช่ไหม
ส่งมาให้ฉันเสียดีกว่า
เพื่อตัวนายเองและชอนซองอีด้วย...
มีบางเรื่องที่นายคงไม่รู้
ฉัน...
ฉันไม่ใช่คนที่เด็กอย่างนายจะจัดการได้
เหตุผลที่ตอนนี้นายยังมีชีวิตอยู่
ก็เพราะฉันยอมปล่อยให้นายมีชีวิตอยู่
กับชอนซองอีก็เหมือนกัน
ดังนั้น...
นายควรจะขอบใจฉันนะ
เมื่อไรก็ตามที่คุณแตะต้องซองอี
เมื่อนั้นจะเป็นเวลาที่ผมจะ เปิดโปงตัวตนของคุณให้ทั้งโลกได้รู้
ผมจะทำอย่างนั้นแน่นอน
และยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่คุณคงยังไม่รู้
คุณไม่มีวัน
ฆ่าผมได้
สำหรับฉัน ฉันต้องการใครสักคนที่จะ อยู่เคียงข้างฉันไปอีกนานแสนนาน
ไม่เหมือนกับพ่อของฉันที่อยู่ๆก็หายไปเลย
ใครสักคน
ที่จะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไปจริงๆ
ถ้านายจะจากไปหลังจากที่เริ่ม มีความรู้สึกลึกซึ้งกับใครสักคน
อย่าว่าแต่ตัวนายที่จะจากไปเองเลย
คนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ก็คงรู้สึกเจ็บปวดใจไม่ต่างกัน
ศาสตราจารย์โดมินจุนคะ
สวัสดีค่ะ
คุณเป็นใครครับ
ฉันชื่อยูเซมีค่ะ เป็นนักแสดง
ฉันขอโทษด้วยนะคะ ฉันได้ยินมาว่าคุณ จะเริ่มสอนอีกทีวันนี้ ฉันก็เลยมาพบคุณที่นี่
ฉันไม่ทราบว่าคุณจะทราบหรือเปล่า แต่ฉันเป็นเพื่อนของซองอีนะคะ
ฉันอยากจะคุยกับคุณเรื่องซองอี...
คุณมีเวลาสักนิดไหมคะ
ขอโทษจริงๆนะคะ ที่มารบกวนคุณ คุณคงต้องยุ่งมากแน่ๆเลย
คุณอยากจะคุยกับผมเรื่องอะไรหรือครับ
คือว่า ซองอีเคยพูดอะไรเกี่ยวกับฉัน ให้คุณฟังบ้างไหมคะ
อะไรของเขาน่ะ แสดงสีหน้าได้ไม่ดีเลย ว่าไหม
เป็นเพราะว่าเขาแสดงออกมาจากความคิด ไม่ใช่การแสดงด้วยความรู้สึกที่ออกมาจากใจ
สงสัยว่าถ้าเจอคงต้องติเขาหน่อยล่ะ
ไม่นี่ครับ...
ซองอีเล่าเรื่องคุณ ให้ฉันฟังหลายเรื่องเลยค่ะ
ว่าคุณคอยช่วยเหลือเธอตลอด
ดูเหมือนว่าซองอีจะไว้วางใจคุณมาก
จริงๆแล้ว
ซองอีกับฉันเป็นเพื่อนสนิทกัน
มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้ว
แต่หลังจากเกิดเรื่องร้ายๆต่างๆขึ้น
ก็เลยมีการเข้าใจผิดกัน
ตอนนี้ เราก็เลยไม่ค่อยห่างๆกันไป
ฉันอยากจะคืนดีกับเขา แต่
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณรู้จัก นิสัยของซองอีดีมากแค่ไหน
ผมรู้จักนิสัยเธอดีครับ
มันไม่ง่ายเลย
ครับ ไม่ง่ายเลย
ฉันเข้าใจสถานการณ์ของเขาดีค่ะ
ฉันอยากจะให้กำลังใจเขา แต่
ถ้าเขารู้ว่าฉันทำแบบนี้
ฉันคิดว่าเขาคงจะยิ่งเกลียดฉันมากกว่าเดิม
ฉันอยากจะขอให้คุณช่วยฉันสักเรื่องได้ไหมคะ
ฉันเป็นห่วงสถานการณ์ของซองอี ฉันกังวลว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเขา
แต่ฉันไม่สามารถติดต่อเขาโดยตรงได้
เวลาฉันมีเรื่องอะไร
ฉันขอโทรหาคุณได้ไหมคะ
ได้สิครับ
แต่...
คุณเพิ่งได้พบกับซองอีหรือเปล่าคะ หรือว่า...
คุณเคยรู้จักเขามาก่อนหรือเปล่าคะ
ผมเพิ่งได้พบกับเขาครั้งแรก ก็ตอนที่เขาย้ายเข้ามาอยู่ใหม่น่ะครับ
อย่างนั้นหรือคะ
ยังไงก็ตาม โล่งอกไปทีนะคะ
ที่มีคนอย่างคุณอยู่เคียงข้างซองอี
นี่ค่ะ พี่ซองอี
ขอบใจจ๊ะ ขอบใจมากนะ
ขอโทษด้วยนะคะพี่ มันเคยชินน่ะค่ะ
ไม่เป็นไรจ๊ะ
ไม่แปลกหรอกก็เธอทำงานกับซองอีมานานนี่นา
พวกเธอคงเสียใจมาก หลังจากเกิดเรื่องกับซองอี
พวกเธอคงต้องเจออะไรมากมายหลายอย่าง แต่ก็ต้องมาคอยดูแลฉันต่อทันที
-เปล่าเลยค่ะ -ไม่ใช่อย่างนั้นเลยครับ
ถึงอย่างนั้น
หลังจากที่เคยทำงานกับ นักแสดงระดับแนวหน้าอย่างซองอี
พวกเธอคงอึดอัดมากที่ต้องมาทำงานกับฉัน
ถ้ามีอะไรที่ฉันต้องรู้
บอกฉันได้เลยนะ
ไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆนะคะ
พี่เป็นเหมือนนางฟ้าเลยล่ะค่ะ
จริงๆนะคะ ถ้าเทียบกับ ที่ทำงานกับพี่ซองอีแล้ว
ฉันชอบทำงานกับพี่มากกว่า
จริงหรือ
แน่นอนสิคะ
จริงๆเหรอ
แน่นอนสิครับ ผมชอบพี่มากกว่าอีก
"นางฟ้า" เรอะ
นี่ เธอไม่ควรทำแบบนั้นนะ
แล้วนายล่ะ
"แน่นอนสิครับ ผมชอบพี่มากกว่าอีก"
เฮ้อ จริงๆเลย...
การใช้ชีวิตนี่มันยากจริงๆ
นอกจากคำถามที่ว่า "รักใครมากกว่ากัน พ่อหรือแม่"
ก็มีนี่แหละที่ตอบยากที่สุด
ตอนที่ฉันเป็นเด็ก ฉันบอกว่า ฉันรักพ่อมากกว่าเวลาอยู่กับพ่อและ
ฉันรักแม่มากกว่าเวลาอยู่กับแม่
แต่ในใจของฉันน่ะ ฉันรักยายของฉันที่สุด
ทำไมล่ะ
ก็ยายเลี้ยงฉันมา
วันนี้ ในใจของฉันบอกว่าเป็นพี่ซองอี แต่
ฉันก็โกหกว่าชอบพี่เซมีมากกว่า
-ฉันด้วย -ไงพวก
-อ้าว พี่ -สวัสดีค่ะ
เซมีอยู่ไหนเหรอ
อยู่ตรงนั้นน่ะครับ
ขอโทษด้วยครับ
ผมยังไม่พร้อม
เอาล่ะๆ ลองอีกที
พร้อม
แอ็คชั่น
ขอโทษครับ จู่ๆก็...
เป็นอะไรไปน่ะ
-พักกองก่อน ค่อยเริ่มถ่ายต่ออีกที -ไอ้หมอนั่นมันทำอะไรน่ะ
ตานั่น
ชอบแกล้งทำเป็นเล่นพลาดทุกทีเวลามีฉากจูบ
ยูเซมีนี่ดีกว่าชอนซองอีจริงๆ
เขาเป็นคนง่ายๆ ไม่อะไรมากมาย
อะไรของคุณน่ะ
อ้อ เซมี
เหนื่อยหรือเปล่า
หนาวไหม
คุณเจอยูเซมีเหรอ เขามาหาคุณทำไม
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่หรือไง เขาบอกว่าเขาเป็นห่วงคุณ
เป็นห่วง พูดเป็นเล่น
ยัยนั่นไม่ใช่เพื่อนฉันแล้ว
ยัยนั่นนี่น่าขำชะมัด
เขาสงสัยเรื่องอะไร อยากจะรู้เรื่องอะไรกัน
หรืออยากรู้ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกหดหู่ใจ แค่ไหนอย่างนั้นน่ะเหรอ
ผมได้ยินมาว่าคุณสองคนเป็นเพื่อนกันมานาน
แล้วมันเกี่ยวอะไร
เขาก็ดูเป็นคนดีนี่นา
คุณโดมินจุนคะ คุณอยู่ข้างใครกันแน่คะ
อยู่ข้างฉันหรือข้างยูเซมี
ไม่ใช่อย่างนั้น
หมายความว่ายังไง "ไม่ใช่" คุณไม่คิดบ้างเหรอ ว่ามันมีเหตุผลที่ฉันบอกว่าฉันไม่ชอบยูเซมี
ใช่ ทุกอย่างมีเหตุผลเสมอ
และก็ต้องมีเหตุผลด้วยว่าทำไมคนรอบตัวคุณ ถึงได้ทิ้งคุณไป ชอนซองอี
อะไรนะ
นี่คุณจะบอกว่าที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ เป็นความผิดฉันอย่างนั้นเหรอ
ก่อนที่จะโกรธเคืองคนอื่น เพียงเพราะเขาไม่ได้อยู่ข้างคุณ
ลองคิดดูก่อนสิว่าทำไมคุณถึงทำให้ พวกเขายอมยืนหยัดเคียงข้างคุณไม่ได้
บางที อาจจะเป็นตัวคุณเองก็ได้ ที่ทำให้ตัวเองต้องโดดเดี่ยว
ฉันไม่ได้โดดเดี่ยว ใครบอกว่าฉันโดดเดี่ยว
ถ้าไม่ใช่
แล้วคุณมาอยู่ที่นี่ทำไม
ถ้าไม่ใช่ทำไมคุณไม่ไปอยู่ ที่บ้านเพื่อนหรือกับครอบครัวล่ะ
มาอยู่บ้านของคนแปลกหน้าทำไม คุณรู้จักผมดีแล้วเหรอ
คุณมาหาผมทำไม
คุณโดดเดี่ยว
เพราะคุณไม่มีใคร หรือไม่มีที่ที่จะไปไงล่ะ
ออกไป
นี่มันบ้านผมนะ
ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ไปให้พ้น
เธอเห็นข้อความของฉันหรือยัง
เห็นแล้ว
แล้วทำไมเธอไม่ตอบ
ฉันกลัว
หลังจากที่เธอโทรหาฉัน ฉันก็คิดเรื่องนั้นมาตลอด
ตลอดเวลามานี้ ฉันไม่เคยรู้เลย
คนที่ฉันเล่าให้ฟังว่าฉันชอบ ชอนซองอีเป็นคนแรกก็คือเธอและ
จดหมายของฉัน...
คนที่ส่งจดหมายของฉันให้ซองอีก็คือเธอ
เพราะซองอี
เมื่อไรก็ตามที่ฉันกลุ้มใจ ฉันก็จะขอคำปรึกษา ขอให้เธอช่วยตลอด
เธอ
เธอคงลำบากใจมาตลอดสินะ
ฉันเสียใจจริงๆ
แต่
ฉันคิดว่าฉันก็คงต้องรู้สึกเสียใจอย่างนี้ต่อไป
การเฝ้ามองคนที่ไม่เคยมองกลับมาที่เรา
ฉันรู้จักความรู้สึกนั้นดีกว่าใคร
การที่หัวใจของเธอต้องเจ็บปวด
ฉันเข้าใจดีกว่าใคร
พอฉันคิดถึงมัน
ฉันก็รู้สึกเสียใจจริงๆ
ฉันจะทำอะไรให้เธอได้
ทั้งๆที่มีคนอื่นอยู่ในใจอยู่แล้ว
สิ่งเดียวที่ฉันจะทำให้เธอได้ก็คือ
การปฏิเสธเธอ
ฉันขอโทษด้วยนะ
ถ้าเธอทำใจได้แล้ว โทรหาฉันนะ
ยูเซมี...
เพื่อนของฉัน
ฉันไม่อยากเสียเธอไป
ฮวีคยอง
ผู้ชายคนที่อยู่บ้านติดกันกับซองอี...
นายไม่สงสัยบ้างเหรอว่าเคยเห็นเขาจากที่ไหน
อยู่ๆมาพูดเรื่องอะไรน่ะ
นี่มัน...
อะไรกัน
ฉันบอกนายแล้ว อุบัติเหตุเมื่อ 12 ปีก่อน
ผู้ชายคนนั้นที่ช่วยชีวิตซองอี
ฉันบอกว่าฉันเคยเห็นเขา
นี่คือรูปที่ฉันถ่ายเก็บไว้ตอนนั้น
เห็นแบบนี้แล้วนายคิดว่ายังไงล่ะ
ฉันคิดว่า...
เขาเป็นคนเดียวกัน
ไร้สารนะน่า
นี่มันก็ตั้ง 12 ปีมาแล้วนะ
เธอเปลี่ยนไป ฉันเองก็เปลี่ยนไป
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นแบบนี้ได้ยังไง
สิ่งที่สำคัญก็คือ
ผู้ชายคนที่เหมือนกับผู้ชายเมื่อ 12 ปีก่อนนั้น
มาปรากฏตัวอยู่ข้างซองอีอีกครั้ง
ซองอียังไม่รู้
ว่าเขาเป็นผู้ชายตอนนั้นใช่ไหม
เธอจำหน้าเขาได้ไหม
ฉันเห็นนะ แต่ฉันจำไม่ได้
จะเรียกว่าเป็นรักแรกก็ออกจะเกินไปหน่อย
ฉันก็แค่อยากจะเจอเขาอีกสักครั้ง
ฉันอยากจะขอบคุณเขา ที่ตอนนั้นช่วยชีวิตฉันเอาไว้
แล้วฉันก็อยากจะถามเขา
ว่าเขาช่วยฉันไว้ทำไม
แค่นั้นแหละ
เขายอมไปง่ายๆเพียงแค่เพราะ ฉันบอกให้เขาไปเนี่ยนะ
หิวจังเลย
ผมขอไก่กับเบียร์ครับ
นายมาทำอะไรที่นี่
เธอมาอยู่ที่บ้านโดมินจุนได้ยังไง
โดมินจุนอยู่ที่ไหน
นี่ เป็นอะไรไป
ออกมานี่เลย
- ฉันบอกให้ออกมาไงล่ะ - ปล่อยฉันนะ
เพราะฉันไม่มีที่ไป ก็เลยมาที่นี่ไงล่ะ
วันที่ฉันออกจากโรงพยาบาล มีคนเข้ามาพังบ้านฉัน
ฉันกลัวมาก
แล้วก็ไม่มีที่ไป
ทำไมเธอจะไม่มีที่ไป แล้วบ้านแม่ของเธอล่ะ โรงแรมล่ะ
ฉันไม่ชอบไปที่บ้านแม่ แล้วฉันก็เป็นนักแสดง ฉันจะเดินดุ่มๆเข้าโรงแรมไปได้ยังไง...
ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่จะทำแบบนั้นได้เหรอ
- ถ้าเธอไม่มีที่ไป ก็มาอยู่บ้านฉันสิ - พูดอะไรที่มันเป็นไปได้หน่อยสิ
งั้นฉันก็จะซื้อบ้านให้เธอ ไปอยู่ที่นั่นนะ
ไม่ว่ายังไง เธอจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ ที่ไหนก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ที่นี่
อีฮวีคยอง ใจเย็นๆนะ
เรามีบ้านพักที่ชองพยอง
จะมีป้าแม่บ้านคอยทำอาหารให้เธอ แล้วก็จะมีลุงอีกหลายคนคอยคุ้มกันให้เธอ
ไปอยู่ที่นั่นก่อนแล้วกัน
ไปเถอะนะ ซองอี
ฉันขอร้องล่ะ
ช่วงนี้เธอก็มีเรื่องอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
เธอจะได้ไปพักผ่อนด้วยไง นะ
ไปรอที่รถก่อน ฉันเก็บของเสร็จแล้วจะตามไป
ขอบคุณนะ
ก็ได้
ลองลิ้มรสความเหงา เวลาฉันไม่อยู่ดูบ้างก็แล้วกัน
มีอะไร
ฉันชอนซองอีเองนะ ยังไงก็ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะ
ฉันกำลังจะไปอยู่ ที่บ้านพักของฮวีคยองที่ชองพยอง...
ฉันจะเขียนบอกเขาทำไมว่าฉันจะไป แบบนี้ก็ ดูเหมือนว่าฉันบอกให้เขาตามมาหาฉันน่ะสิ
ไม่ต้องเขียนอะไรทั้งนั้น
มีอะไรหรือ
โดมินจุน
คุณ...
คุณเป็นใคร
อะไรนะ
หรือว่าคุณ
คนๆนั้นเมื่อ 12 ปีก่อน ที่ช่วยชีวิตซองอีไว้...
หรือว่าคุณคือคนๆนั้น
ถึงแม้ว่าผมจะมีพลังพิเศษ
แต่ก็ไม่บ่อยนักที่ผม ใช้มันเพื่อช่วยเหลือใครสักคน
การใช้พลัง ก็หมายถึงการเปิดเผยตัวตนของผม
หลังจากที่รู้ว่าผมเป็นอะไร ไม่มีกี่คนนักหรอกที่จะไม่เปิดโปงผม
หรือยอมรับในสิ่งที่ผมเป็น โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน
พลังที่ผมมีนั้น
ผมก็ไม่แน่ใจนักว่าผมสามารถทำอะไรได้บ้าง
สำหรับการหายตัวนั้น ถ้าผมรู้ว่าผมจะไปที่ไหน
ผมก็สามารถหายตัวไปในสถานที่ ที่อยู่ไม่ไกลเกิน 300 กิโลเมตรได้
แล้วผมก็ยังสามารถหยุดเวลา ไว้ได้ประมาณ 1 นาที
สิ่งที่สำคัญคือสภาพร่างกายของผม
ตอนที่ผมพบทนายจางครั้งแรก เนื่องจาก สภาพร่างกายของผมไม่ค่อยดีนัก
ผมจึงเกือบทำให้เขาต้องตาย
ดื่มสิ
มินคยองวุค
ช่วยผมด้วย เพราะผมไม่มีเงินรักษาแม่
แม่ของผมจึงไม่สามารถเข้ารับการผ่าตัดได้
เพื่อที่จะให้ผมได้เข้าสอบมหาวิทยาลัย
แม่ต้องทำงานหนักมาก
ได้โปรด...
คิดว่าเป็นการช่วยชีวิต เพื่อนมนุษย์ด้วยกันเถอะนะครับ
ถ้าแม่ของผมต้องตาย ผมก็จะตายตามไปด้วย
- นายคิดว่าที่นี่เป็นที่ไหนเนี่ย - ได้โปรดอ- มาดึงเสื้อฉันทำไมเนี่ย
ผู้จัดการครับ ผู้จัดการ
เดี๋ยวก่อน
คุณเป็นใคร
คุณเป็นผีหรือ